Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/7408 K.2014/3001

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde tanık .....'un sevk ve idaresindeki araç ile seyrederken karşıdan gelen ve şerit tecavüzünde bulunan ... plakalı siyah şahin marka araçtan kurtulmak amacıyla direksiyonu kırıp yolun sağındaki tarlaya devrilmesi sonucu katılanların yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanık ile katılanlar ve tanık arasında herhangi bir husumet bulunmadığı, olaydan hemen sonra düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında .... plakalı aracın plakasının görevli kolluğa bildirilmiş olması, sanık ile yanında olan tanık ...'un olay günü olay mahallinden geçtiklerini, aracıda sanığın kullandığını bildirmeleri karşısında, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle bozma isteyen tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve üç kişinin yaralandığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.