KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/7415 E., 2014/11172 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53, 58, 58/7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet, denetimli serbestlik
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olaydan 40 dakika sonra yapılan kan testi sonucuna göre 194 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile ...Caddesi üzerinde ... istikametine seyri sırasında olay mahaline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, karşı yönden gelmekte olan müşteki ...'nin kullandığı ticari minibüsün şeridine geçip yolunu kapatması üzerine iki aracın çarpışması sonucunda, sanığın kullandığı araçta yolcu olarak bulunan ve şikayetçi olmayan arkadaşı mağdur ...'in yaralandığı olayda; adı geçen mağdurun dosyada yer alan..
Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 21.05.2009 tarihli kesin raporunda; hayati fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen sağ radius distal uç kırığı ve sağ el 3. metakarp proksimal distal uç fraktürü oluşacak şekilde yaralandığı belirtildiği ve 19.12.2006 gün ve 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi hükmünün aynı Kanun'un 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanan mağdurların şikayetçi olmamaları ile ilgili olduğu hususları gözetilmeden;
sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilip, sadece trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kamu davası açıldığı anlaşıldığından; tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın olay anındaki tespit edilen alkol oranına göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/7415, K. 2014/11172, 7 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama