Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/7666 K.2014/7566

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “15/01/2009” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş olup;

Sanığın, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 19/11/1998 tarih ve 3148 sayılı kararı ile tescilli 3. derece doğal sit alanı içerisindeki ... ...

Yaylası'nda yaklaşık 8 x 5.6 metre karelik bir alanı tesviye edip düzleştirerek örme taş duvar yaptırdığı, belirtilen eylemin kolluk kuvvetlerince tespiti üzerine 15/07/2008 tarihli tutanağın düzenlendiği ve 03/04/2009 tarihli iddianame ile sanık hakkında anılan eylemi nedeniyle dava açıldığı, kovuşturma aşamasında 14/06/2010 tarihi itibariyle yapılan keşifte, sanık tarafından aynı yere avlu olarak kullanılmak amacıyla parke taşı döşenmiş olduğunun görüldüğü ve 15/07/2008 tarihli olay yeri tespit tutanağında yer almayıp, sonradan gerçekleştirilen fiil nedeniyle Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğu,

01/03/2011 tarihli iddianame ile de sanık hakkında anılan eylemden dolayı dava açıldığı, her iki dava birleştirilerek yürütülen yargılamada sanığın, ilk iddianameye konu taş duvarları 2008 yılında, parke taşından avluyu ise 2009 yılının Eylül ayında yaptığını söylediği, keşifte de avlunun 2009 yılının 9. ayında yapıldığının sanık tarafından beyan edilmesi nedeniyle, ikinci iddianameye konu eylemin yapılış zamanı hususunda tereddüt bulunmadığı,

5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanabilmesi için, birden fazla eylemin, iddianame düzenleninceye kadar değişik zamanlarda gerçekleştirilmesi gerektiği, iddianame düzenlendikten ve dolayısıyla ilk eylem nedeniyle dava açılıp hukuki kesinti meydana geldikten sonra ikinci eylemin yapılması halinde iki farklı suçtan söz edileceği, sanığın da 15/07/2008 tarihinde tespit edilen duvar örme eyleminden dolayı 03/04/2009 tarihli iddianame ile dava açıldıktan ve hukuki kesinti gerçekleştikten sonra, tutarlı savunmasına göre 2009 yılının Eylül ayında parke taşı döşeme eylemini icra ettiği, bu bakımdan her iki eylemin ayrı bir suç oluşturduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulama alanı bulunmadığı,

Diğer yandan, mahkemece sanığın yargılama sürecindeki hal ve hareketleri değerlendirilerek sanık hakkında tayin edilen temel cezada takdiri indirim yapılıp, pişmanlığını ortaya koyacak bir husus bulunmadığından yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaate ulaşılamaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesinde de isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, gerekli inceleme yapılmadan karar verildiğine, suç kastı ile hareket etmediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak ayrı ayrı BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (A) ve (B) bentlerinde yer alan dördüncü alt bentleri, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun,