Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/783 K.2013/19951

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Meydana gelen olayda sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesine karşın hakkında asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtların birlikte ve isabetle değerlendirilmesi gerektiği, 22/09/2010 tarihli duruşmada mağdurun verdiği ifadesinde sanığın tedavi masraflarını karşıladığını ancak motorunda hasar oluştuğunu beyan ettiği, taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde,

motorda meydana gelen hasarın sanık tarafından karşılanmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, sanığın tedavi masraflarını karşılaması ve mağdurun başkaca cismani zararın da bulunmadığı sanık hakkında hükmün açıklanmaının geri bırakılması kararı yönünden yalnızca yaralanmadan kaynaklanan zararın dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdurun yaralanmasına ilişkin pratisyen doktor tarafından düzenlenen 14/02/2010 tarihli geçici raporda, mağdurun boynunda sıyrık ve ayağında kızarıklık olduğunun tespit edilmesine karşın hayati tehlike geçirdiğinin belirtildiği, raporda tespit edilen yaralanmaların niteliği dikkate alındığında mağdurun kesin raporunun aldırılarak sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,