KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/7878 E., 2014/2009 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Olay günü gündüz saat 06:45 sularında, meskun mahalde, tek yönlü, 5 metre genişliğindeki, yüzeyi kuru, asfalt kaplama, düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan sanığın, yolun sağ kaplama kenarında, yaya kaldırımına 1 m mesafede yol içerisinde yaya ölene çarpması şeklinde gelişen ve kaza sonrası, önce S.B İstanbul Göztepe Eğitim ve Araştırma hastanesine, daha sonra Acıbadem Hastanesine, son olarak da Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesine kaldırılan ölenin bu hastanede yaşamını kaybetmesiyle sonuçlanan olayda,
ölen hakkında Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.05.2007 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Tutanağında; olayın oluş şekli, oluş tarzına yönelik beyanları, kişi hakkında düzenlenmiş hasta müşahade evraklarının tetkiki ve harici muayene sonucu tespit edilen bulgular doğrultusunda kişinin ölümünün, trafik kazasıyla husulü mümkün künt kapalı kafa travmasına bağlı beyin kanaması olduğunun tespit edilmesi karşısında, tebliğnamede, kaza ile ölüm olayı arasında illiyet bağının araştırılması yönünde bozma öneren görüşe iştrak edilmemiş;
gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/7878, K. 2014/2009, 29 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama