Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/7920 K.2014/3344

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, olayda sanıkların tam kusurlu olduklarına, bilinçli taksirin yasal şartlarının gerçekleştiğine, sanıklar hakkında az ceza tayin edildiğine ve takdiri indirim hükmünün uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğuna; sanık müdafinin kusura, bilirkişi raporuna, ceza uygulamasına, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmamasına karşın hükümlerde kısa süreli olduğunun belirtilmesi, hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararlarda ve gerekçeli kararların hüküm kısımlarında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

2- Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezalarının belirlenmesine esas tam gün sayıları ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanıklar hakkında tayin olunan adli para cezalarının taksitlendirilmesinde taksit aralıklarının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

4- Katılanlar lehine tayin olunan vekalet ücretinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi ve katılanların her ikisinin de davada kendisini vekille temsil ettirmesi karşısında vekalet ücretinin, katılanlar yerine, hangisi lehine hükmedildiği belirsiz olacak şekilde tek katılan lehine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinin 4. Paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının sanığın kişiliği,

sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine. TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine; hükmün 2. bendinin 4. paragraflarının çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine, hükmün 1. bendi 5. paragrafı ile 2. bendi 5. paragrafında yer alan “24 Eşit” ibarelerinden önce gelmek üzere “aylık” ibarelerinin eklenmesine,