Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/8230 K.2014/1008

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, bir gün hapis cezasının karşılığı olarak adli para cezasının belirlenmesinin ve sürücü belgesinin geri alınmasının dayanağı olan yasa ve maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanıkla ilgili hükmün ilk paragrafından yer alan "işlenmesindeki sebep ve saikler" ibaresinin çıkartılması; adli para cezasının belirlenmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere "52/2-3" ibaresinin yazılması;