KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/8331 E., 2014/3876 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2014
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 4 - 2011/89093 Mahkemesi : Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi Tarihi : 13.12.2010 Numarası : 2008/815-2010/1910 Suç : Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1960 doğumlu R.. Y..'nın 20.03.2008 tarihinde saat 21:45 sıralarında aniden rahatsızlandığı ve ailesi tarafından şiddetli göğüs ağrısı şikayeti ile Ş.. Y..Devlet Hastanesi Acil Servisine getirildiği, nöbetçi Dr. sanık E.. Z..'in ilk müdahalesinden sonra, hastanın Genel Yoğun Bakım Servisine alındığı CPR uygulanan hastanın 21.03.2008 tarihinde saat 01:30 sıralarında vefat ettiği olay sonrasında acil tıp uzmanı.
N.Ç. tarafından hazırlanan inceleme raporunda sanık doktorun “Göğüs ağrısı, solukluk, terleme şikayetleri ile gelen hastanın EKG, hemogram, kardiak enzimleri ile hemen acil ilaç tedavisine başlanması, kardiyoloji veya Dahiliye konsültasyonu istenmesi gerektiği, bu algoritmanın dosya içerisinde mevcut olmadığı anlaşıldığından Dr. E..
Z..'in MI bulguları gösteren bir EKG'yi tanıyamaması, doğru teşhisi koyamayıp hastanın göğüs ağrısı ve MI tanısı için gerekli acil ilaç tedavisine başlamaması nedeni ile” kusurlu olduğunun belirtildiği, Yüksek Sağlık Şurasınca düzenlenen raporda ise “göğüs ağrısı şikayeti ile gelen hastaya EKG ve kan tetkiklerini yaptırdığı, EKG'sinde kesin MI olduğunu düşündürmemesine rağmen hastayı müşahade altında tuttuğu ve ilgili konsültasyon bölümünü çağırdığı için Dr. E..
Z..'in eyleminin tıp kurallarına uygun olup kusurunun bulunmadığının” belirtilmiş olması karşısında, sanığın olaydaki kusur durumunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için dosyanın Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesine gönderilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/8331, K. 2014/3876, 18 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama