Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/8604 K.2013/26475

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, Antalya Atatürk Devlet Hastahanesi'nin kalp-damar hastalıkları servisinde yatarak tedavi görmekte olan ...'ın kendisini ziyarete gelen annesi...ile beraber 7. katta bulunan sedye asansörüne binerek aşağıya inmek için düğmeye bastıklarında, asansörün yukarı hareket ederek 9. ve 10. katlar arasında arızalanarak durduğu, ...'ın eliyle asansörün kapısını açtığı, bu sırada tanık Osman Altan'ın yardım çağırdığını belirtmesine rağmen dışarı çıkmak isteyerek, önce tanığın yardımıyla annesini dışarı çıkarttıktan sonra, kendisi de inmek isterken asansör boşluğuna düşerek öldüğü olayda;

dosya içerisinde yer alan belgelerden anlaşıldığı üzere, aynı Mahkeme'nin 2007/705 esas sayılı dosyasında, 05.11.2009 günü yapılan mahkeme keşfine katılan bilirkişi teknik heyetinin düzenlediği 25.11.2009 ve 08.11.2010 tarihli asıl ve ek raporlar doğrultusunda asansörün bakım hizmetlerini yapan firmanın ortağı ve yetkilisi olan sanık... hakkında beraat, hastahanenin teknik personeli olan ..., ..., ... ve ... hakkında suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin 29.12.2010 tarihli, 2010/1040 karar sayılı hükmün, Dairemizin 13.05.2013 tarihli, 2013/9647-13285 esas ve karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

suç duyurusunda bulunulan sanıklar hakkında soruşturma izni alındıktan sonra açılan iş bu davada, mahkemece kararın gerekçe kısmında oluşa uygun bulunarak hükme esas alındığı açıklanan 25.11.2009 tarihli bilirkişi raporunda; asansör içerisinde olması gereken haberleşme cihazının faaliyete geçirilmesi gerekirken bu sistemin çalışmaması,

sedye asansörünün mesai saatleri içerisinde dahi bir görevli nezaretinde çalıştırılması gerekirken mesai saati dışında ve normal asansörler gibi denetimsiz çalıştırılması nedenleriyle hastahane asansörlerinin kullanımına ilişkin eğitim ve diğer hizmetleri vermesi gereken teknik ekipte yer alan sanıkların tali derecede kusurlu olduğuna ilişkin tespitlerin yeterli ve dosya kapsamına uygun bulunduğu dikkate alınarak; tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, olayda kusurlarının bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıklara verilen cezanın ertelenmesi sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 7. ve 8. fıkralarındaki ihtar ve açıklamalara hüküm fıkrasında yer verilmemesi,

2) Yargılama giderlerinin sanıklardan sebebiyet verdikleri oranda alınması gerekirken tahsil şeklinin belirtilmemesi ve katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan “eşit olarak” yerine "müştereken ve müteselsilen" alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün sanık ... hakkındaki (4) numaralı fıkrasının 6. bendinden sonra gelmek üzere "5) 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi gereğince,

hükümlülerin denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde ertelenen cezalarının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin sanıklara ihtarına," ve "6) 5237 sayılı TCK'nın 51/8 maddesi gereğince, denetim süreleri iyi halli olarak geçirildiği takdirde sanıkların cezalarının infaz edilmiş sayılmasına” fıkralarının eklenmesi, avukatlık ücreti tayinine ilişkin paragrafın başına "7)" ibaresi yazılıp devamındaki ""müştereken ve müteselsilen" ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine "eşit olarak" ibarelerinin eklenmesi,