Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/8646 K.2014/2357

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay nedeni ile yaralanıp soruşturma ve kovuşturma aşamasında beyanı alınamayan mağdur ...'ün vasisi konumundaki kızı ... ile diğer çocukları ... ve ... kolluk ifadelerinde sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmiş ise de, mağdurun diğer oğlu ....'ün 15.10.2008 tarihli dilekçesi ile mağdurun vasisi olan kızı ...'ün ise, mağdura vasi olarak atanmasından sonra Cumhuriyet Savcılığında alınan 02.02.2009 tarihli ifadesinde, sanıktan şikayetçi olduklarını bildirmeleri karşısında, TCK.nun 73/1. maddesinde belirtilen yasal 6 aylık süredeki şikayet koşulunun gerçekleştiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın idaresindeki otomobili ile gündüz, meskun mahalde, bölünmüş tek yönlü yolda seyri sırasında, olay yerine geldiğinde, solundaki orta refüj aralığından yolun karşısına geçmek isteyen 1934 doğumlu yayaya 2 metre frenle çarparak yaşamını tehlikeye sokacak, ağır 4. derecede kırık oluşacak, yüzde sabit iz niteliğinde ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalık oluşacak nitelikte yaraladığı olayda; dosya içerisindeki olay yeri fotoğraflarına göre, orta refüjde görüşü çok fazla engelleyecek ölçüde ağaç bulunmadığı, olay yerinin ön ilerisinde ve yaklaşık 10 metre mesafede yaya geçidinin bulunduğu,

mağdurun yaralanmasının ağırlığı da nazara alındığında, sanığın meskun mahal hız sınırlarının üzerinde seyrettiği ve tali kusurlu olduğunun kabulü ile meydana gelen zararın ağırlığına göre, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayininde isabetsizlik görülmediğinden bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.