Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/8711 K.2014/4778

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz saat 14:45 sularında açık havada, meskun mahal dışında, çift çizgiyle bölünmüş, tek yönlü, 14,8 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki minübüsle seyir halinde bulunan sanığın, şerit ihlali yaptığı ve karşı yön şeridine girerek idaresindeki otomobille seyreden ölen ...'nın aracına asli kusurlu olarak çarpması şeklinde gelişen ve iki kişinin ölümü, dördü nitelikli şekilde olmak üzere beş kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda; sanık hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi,

adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi ve alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu sanık hakkında yazılı şekilde ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve ceza uygulamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,