KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/9013 E., 2014/3056 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
15.02.1939 tarih ve 43/28 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı üzere, kamu davasına katılma hakkına sahip olan ve usulüne uygun bir biçimde yaptığı istemle başvurmuş olan kişinin, duruşmanın sonuna kadar hazır bulunarak taleplerinin tutanağa geçirildiği ve gösterdiği delillerinin dinlenildiği takdirde davaya katılma isteminin eylemli olarak kabul edilmiş sayılacağı, bu nedenle davaya katılma istemi hakkında mahkemece verilmiş açık bir karar olmamakla birlikte tutanaklara katılan ve vekili olarak yazılmış olması karşısında, katılmadan kaynaklanan hakların kullanımına engel olmayacağı anlaşılmakla, müşteki yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın alt sınırdan verilmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak ;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/9013, K. 2014/3056, 10 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama