Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/9054 K.2013/16637

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yasal faizin açıkca zararın doğduğu tarih olan tutuklama tarihinden itibaren talep edilmesine rağmen kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarı için faizin tahliye tarihi olan 06.04.2010 tarihinden itibaren başlatılmasına karar verilmesi, davacının, vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilerek tutuklulukta kaldığı dönemde geçerli olan net asgari ücret üzerinden kesinti yapmadan hesaplanacak bir miktarın maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, brüt asgari ücret üzerinden hesaplanan miktara itibar edilmesi,

tazminat davasına dayanak teşkil eden mahkeme hükmü ile birlikte davacı lehine 2.200 TL vekalet ücretine de hükmedilmesine rağmen, bu miktarın maddi tazminata ilave edilmesi ve davacıya verilmesi gereken maddi tazminat miktarının davacının tutuklulukta uğradığı gerçek zararı karşılayan bir miktar olması gerektiği gözetilmeden, davacının tutuklu kaldığı sürede iş akdinin feshedildiğinden bahisle hesaplamaya kıdem ve ihbar tazminatının da eklenmesi suretiyle fazla miktarda maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak, BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,