KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/9109 E., 2014/1821 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ocak 2014
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2012/57452 Mahkemesi : Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi Tarihi : 21/10/2011 Numarası :2011/40 - 2011/251 Suç :Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın saat 21.30 sıralarında aracı ile cadde üzerinde seyredip, önündeki tırı solladığı esnada sağından yola girip, orta refüj kaldırımına yaklaşmış bulunan yayalar Dursun ve E. N.’e 50 m fren sonrası yaya geçidi üzerinde çarpması ve ancak 33.50 m sonra durması sonucu ölümlerine neden olduğu olayda, kaza sonrası kaçıp, hakkında çıkarılan yakalama emri nedeniyle, 21 gün sonra teslim olmuş bulunan sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini,
2-Yaya geçidi yaklaşımında sollama yapılamaz kuralına riayet etmeyen sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,
3-Sanık müdafiinin 23.10.2012 tarihli dilekçesi ekinde ibraz ettiği Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 12.06.2012 tarihinde kesinleşmiş bulunan 25.05.2012 tarih ve 2012/199 E. 2012/282 K. sayılı, sanığın doğum tarihinin 01.02.1993 olarak düzeltilmesine, dolayısıyla sanığın suç tarihi itibariyle 17 yaşında olduğuna ilişkin kararına konu dosyanın getirtilerek CMK’nın 218/2. maddesi gereğince sanığın suç tarihi itibariyle gerçek yaşının tespitinden sonra hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/9109, K. 2014/1821, 28 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama