Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/9446 K.2014/9850

maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 22.01.1998 tarih ve 3030 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilmesine karar verilen Samsun ili,... beldesi,... Korusu mevkii, 394 ada, 2-3-4 sayılı parseller içerisinde bulunan 3 adet çınar ağacının altına, taşınmazların hissedarı olan sanık ... tarafından izin alınmadan ahşap direkler üzerine kurulu iki adet çardak yaptırıldığı, bu durumun ...

Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu görevlilerince tespit edilmesi ile sanık hakkında soruşturmaya başlanıp 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar 10.12.2010 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden inşaat mühendisinin bilirkişi raporunda, davaya konu çardakların ruhsata tabi olmayan basit yapı oldukları ve yapıların istenildiği zaman sökülüp çıkarılabilecek yapılar oldukları belirtilmiş ise de, korunması gerekli tescilli varlıkların koruma alanı içerisinde izinsiz yapılan çardakların 2863 sayılı Kanun anlamında, korunması gerekli alana fiziki müdahale sayılacağı,

bu nedenle sanığın üzerine atılı eylemin sabit olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Gerek sanığın ifadelerinde davaya konu çardakları 1998 yılı içerisinde yaptırdığına dair beyanı, gerekse de 20.12.2010 tarihli inşaat mühendisi raporunda yapıların 15 yıllık olduklarının tespiti karşısında, sanığın atılı suçu 1998 yılı içerisinde işlediği kabul edilmekle,

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2 maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 1998 yılından itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,