Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/9660 K.2013/14116

Davacıların tazminat taleplerinin reddine ilişkin hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Haklarında Irza geçmeye teşebbüs,Gasp,Hürriyeti tahdit ve Saldırgan sarhoşluk suçları nedeniyle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2004 tarihli ve 2004/17 Esas - 2004/47 Karar sayılı hükmü ile davacı ... hakkında 17 yıl 13 ay 15 gün ağır hapis ve 371,100 TL hafif para cezası, davacı ... hakkında ise 18 yıl 19 ay ağır hapis ve 371,100 TL hafif para cezasına hükmedildiği,

davacıların kesinleşen ceza hükümleri nedeniyle hükümlü olarak cezaevinde bulundukları sırada 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi gereğince yapılan uyarlama yargılamasında ise Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2005 tarihli ve 2004/17 Esas - 2004/47 Karar sayılı ek kararı ile davacı ... hakkında 8 yıl 7 ay 3 gün hapis cezası,

davacı ... hakkında ise 9 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanunda belirtilen şartların gerçekleşmediği bu nedenle davacıların uğradıklarını iddia ettikleri maddi ve manevi zararlarla ilgili olarak bu kanuna göre tazminat istenemeyecek olduğunun gözetilmesi suretiyle davaların reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.