Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/980 K.2013/23437

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Olay akabinde yapılan ölçümde 1.83 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, gece vakti, seyir halinde bulunduğu sokaktan, ışıksız 4 yönlü kavşağa geldiğinde, seyir yönüne DUR levhası olduğu halde, aracının önü ile, kavşakta solundan gelen ve mağdurun içinde bulunduğu otomobilin sağ ön ve arka kapısına çarpması şeklinde meydana gelen olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve bu nedenle sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Dosya kapsamına göre asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmanın niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;