KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/9845 E., 2014/5054 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Öldürme
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK'nın 53/6. maddesinde “(6) Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir.
Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar.” düzenlemesine yer verilmiş olup, aynı maddenin 3. fıkrasında “ Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.
Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir.” düzenlemesine yer verildiği, dolayısı ile hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. ve 2. fıkrasında belirtilen hükümlerin kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanamayacağı, yine aynı maddenin 4. fıkrasında “ Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz. “ düzenlemesine yer verildiği,
dolayısı ile sadece taksirli suçlarda uygulama olanağı olan TCK'nın 53/6. maddesindeki düzenlemenin hükmedilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında uygulanmasına engel kanuni bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/9845, K. 2014/5054, 28 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama