Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/9858 K.2013/14128

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasına dayanak olan ceza dosyasında davacının fiilen 615 gün süreyle tutuklu kaldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise tutukluluk süresinin 609 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat istemine dayanak olan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/389 Esas - 2009/225 Karar sayılı beraat hükmünün davacı müdafinin yüzüne karşı verildiği ve davacı aleyhine temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında beraat hükmünün hangi tarihte kesinleştiği ve kesinleşme şerhli örneğinin davacıya tebliğ edilip edilmediği mahal mahkemesinden de sorulmak suretiyle, şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenerek, davanın süresinde açılıp açılmadığının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı,

Kabule göre de;

1- Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı,tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, 615 gün süreyle tutuklu kalan davacı için öngörülen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp fazla tayini,

2- Davacı tarafından ayrıca maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin açılmış başka bir tazminat davasının bulunup bulunmadığının maliye hazinesinden sorulmaması,