Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10017 K.2015/4817

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarı ile polis memuru olarak görev yaptığı anlaşılan sanığın, yönetimindeki toplumsal olaylara müdahale aracını polis merkezine bırakmak üzere seyir halinde iken katılanların yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasının meydana geldiği anlaşılan olayda; sanığın görevi sırasındaki bu olay nedeni ile soruşturma yapılabilmesi için 4483 sayılı yasa hükümleri uyarınca soruşturma izni istenmesi ve davanın da izin istemi süresince durmasına karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

3- 19.05.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 20.05.2011 olarak yanlış yazılması,

4- Kısa kararın mühürlenmemesi suretiyle CMK'nın 232/7. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,