KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/10050 E., 2015/3748 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62/1, 50/(4)-1.a, 52/(2)-4, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili ve üst cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığına katılan ... (...)'in mahallinde ilavesi mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki bozma öneren (3) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin, eksik incelemeye, kusura, ceza miktarına, kusur oranında indirim yapılmadığına, erteleme kararı verilmediğine ilişkin, üst cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza, süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4. maddesi ile adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/4, 52/2-3 maddelerine aykırı davranılması,
2-Tayin edilen hapis cezasının, bir gün karşılığı takdir edilen 30-TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak 27.300-TL adli para cezası yerine 27.000-TL adli para cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/10050, K. 2015/3748, 2 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama