KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/10103 E., 2015/1839 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- Davanın reddi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Davacı vekilinin 20.11.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltına alındığını belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacı vekili 20.11.2012 tarihli dilekçesi ile, davacının ...
1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2007 tarih, 2001/1472 Esas - 2007/584 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacı hakkında 22.03.2004 tarihinde yakalama kararı çıkartıldığı, neticesinde davacı hakkında zamanaşımı nedeni ile kamu davasının düşürülmesi kararı verildiği ve böylece sonuçlanan bu dosyada geri istenmeyen yakalama müzekkeresine istinaden davacının 19.03.2012 tarihinde gözaltına alındığını ve hakkında araştırma yapılıp bir süre tutulduktan sonra serbest bırakıldığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunduğu anlaşılmakla, tazminat davasına konu olan gözaltı olayının ...
1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1472 Esas – 2007/584 Karar sayılı dosyası ile ... ve ... Cumhuriyet başsavcılıklarından sorularak araştırılması, doğruluğunun anlaşılması halinde de davacı yararına makul bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, davacı vekilinin talebine yanlış anlam verilerek, ...
1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1472 Esas - 2007/584 Karar sayılı dosyasında gözaltı ve tutuklama varmış gibi değerlendirme yapılarak şartları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/10103, K. 2015/1839, 3 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama