Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10197 K.2015/4788

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında; suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi ve soruşturma aşamasında ifadeleri alınan ölenin annesi ile kardeşleri şikayetçiler .... ve ...'nın ad ve soyadına yer verilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlıklar olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, kusur durumuna, ceza miktarına, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemiş olmasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,