Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10212 K.2015/8373

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde jandarma tarafından önleyici hizmet devriyesi ifası sırasında, sanığın özel mülkiyetinde bulunan tarlada açıkta bırakılmış vaziyette, üzerinde çeşitli motifler yer alan üç adet taş bulunduğu, müze görevlileri tarafından düzenlenen 08/03/2013 tarihli raporda, söz konusu taşların Bizans Dönemine ait 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz olduğunun belirlendiği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında; suç tarihinden 2-3 yıl kadar önce tarlasında düzeltme çalışmaları yaptığı sırada suça konu taşları bulduğunu, üzerinde yer alan motifleri hiç görmediğini, bahse konu taşları ev inşasında kullanmak amacıyla tarlasının üst kısmına sıraladığını, tarihi eser niteliğinde olduğunu bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla,

Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu varlıklar üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olup olmadıkları tespit edilip, anılan niteliği haiz olduklarının belirlenmesi halinde, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen süre içerisinde söz konusu taşları bulduğunu müze müdürlüğüne bildirmeyen sanık hakkında aynı Kanunun 67/1 maddesi uyarınca hüküm tesisi gerektiği gözetilmeksizin, sanığın suç kastının bulunmadığının kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;