Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10237 K.2015/5317

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; geçmenin yasak olduğunu gösterir trafik işaret levhasını ve devamlı çizgiyi dikkate almadan, karşı yön taşıt trafiğini de kontrol etmeden, önündeki araçları sollamak üzere hatalı ve tehlikeli biçimde yolun karşı yön bölümüne geçerek, karşı istikamette kendi şeridinde ilerleyen otobüse ve otomobile çarpıp, bir kişinin ölümüne, bir kişinin hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan ve güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak miktarda 327,8 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen otomobil sürücüsü sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, kusur durumuna, bilinçli taksir hükmünün uygulanmış olmasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,