Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10293 K.2015/5902

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda her ne kadar sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu gözetildiğinde 240 gün adli para cezası olarak belirlenen temel cezanın, TCK’'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki, sanık hakkında asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edildiği düşüncesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Temel ceza tayin edilirken, TCK'nın 61/1. maddesinde öngörülmeyen “sanığın şahsi ve sosyal durumu” ölçütüne dayanılması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,