Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10307 K.2015/5331

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ilişkin, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özelliklerin nazara alınması,

TCK'nın 51/1-(b) maddesi uyarınca da, sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık duyup duymadığı irdelenip, gerekçelendirilmesi gerekirken, duruşmadaki davranışları olumlu değerlendirilerek cezasında takdiri indirim yapılan ve dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen sabıkasız sanık hakkında, katılanların zararının giderilmediği şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanığa hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine ve ertelenmemesine karar verilmesi,