Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10370 K.2014/25548

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ...'nin, 24.07.2012 günü gece saat 00.30 sıralarında, banyodan çıkıp, odasına bornozla döndüğü ve üzerini giyindiği sırada, tek katlı evin tül perdesi çekili olan penceresine yanaşarak, pencerenin altına başını yaslayıp, gizlice mağduru gözetleyen sanık ...'in eyleminin sübut bulduğuna ve sübut bulan eylemin TCK'nın 134/1-1. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ise de, TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer,

sanığın güttüğü amaç ve saiki nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi; aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik incelemeye, cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırkılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,