Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10404 K.2015/3797

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1. Sanıklar ... ve ...'nun mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay tarihinde, ... Köyü ... mevkiinde, ... isimli şahsın kiraladığı narenciye bahçesine ağaç budama ve seyreltme işi yapmakta olan tarım işçisi ...'ın bahçe içindeki elektrik direğine dokunması sonucu elektrik akımına kapılarak öldüğü, olayda, direk üzerindeki izolatörlerden birinin kırılması sonucu iletkenin demir konsol üzerine düştüğü ve direğin demir gövdesine elektrik verdiğinin tespit edildiği,

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 4-c/1. maddesinde hava hattının "kuvvetli akım iletimini sağlayan mesnet noktaları, direkler ve bunların temelleri, yer üstünde çekilmiş iletkenler, iletken donanımları, izolatörler, izolatör bağlantı elemanları ve topraklamalardan oluşan tesisin tümüdür" şeklinde tarif edildiği,

suça konu direğin dikildiği tarihte yürürlükte bulunan Elektrik Tesislerinde Topraklamalar Yönetmeliğinin 14-a/2 maddesinde alçak gerilim tesislerinde koruma topraklaması yapılması gereken yerler arasında hava hattı şebekelerinin demir direklerinin de sayılması karşısında, ... çalışanı olan sanıkların kusurlu olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünün oluşa uygun bulunduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların kusurlarının bulunmadığına, eksik incelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a. Sanıklar hakkında 2 yıl 6 ay olarak tayin edilen cezadan TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası ile hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi ve akabinde adli para cezasının eksik hesaplanması,

b. Hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan maddenin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hükmün 2. bendinin 2. paragrafındaki “ 1 YIL 13 AY” ibaresi çıkartılarak yerine “ 2 YIL 1 AY” ibaresinin eklenmesi ve 2. bendinin 2. paragrafının yerine “Sanıklara verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine. TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,