Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10405 K.2015/5926

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gündüz saatlerinde, sanığın idaresindeki çekiciye bağlı dorse ile meskun mahaldeki, bölünmüş, üç şeritli ve 50 km hız tahdit levhası bulunan bağlantı yolu üzerinde seyir halinde iken, başka bir araçla maddi hasarlı trafik kazası yapması nedeni ile sol şerit ve orta şeridi ortalar şekilde, dörtlüleri yakmış vaziyette, ancak başkaca herhangi bir emniyet tedbiri almadan park halinde durduğu sırada arkasından gelen sürücü ...'in, idaresindeki otomobil ile sanığın idaresindeki dorsenin sağ arka kısmına önlemsiz şekilde çarpması sonucu öldüğü,

aracında yolcu olarak bulunan ...'in ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olay nedeni ile düzenlenen kaza tespit tutanağı ve olay yerinde keşif yapıldıktan sonra düzenlenen bilirkişi raporu uyarınca ölenin arkadan çarpma ve aracının hızını dönemeçlere girerken azaltmamak kurallarını ihlal ettiğinden asli kusurlu, sanığın ise dörtlüler haricinde gerisinden gelen araç sürücülerini uyarmak için yeterli tedbir almaması nedeni ile tali kusurlu olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin kusura ve bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,