Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10468 K.2015/4904

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçun oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2. Kaza nedeniyle, katılanın hayati tehlike geçirdiği ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı tespit edildiği halde, temel cezanın artılırılması sırasında katılanın hayati tehlike geçirdiğinin ve uygulama maddesi olan TCK'nın 89/2-e maddesinin belirtilmemesi,

3. Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddelerinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinin 1. paragrafındaki “ suç sebep ve saikleri ve” ibaresinin çıkartılması,