KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/10749 E., 2015/5027 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın savunması, olayın esaslı tanığı ...'ın aşamalardaki beyanları, trafik kaza tespit tutanağı içeriği, mahallinde 19/10/2012 tarihinde yapılan keşif sonrası makine mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen rapor ve ek rapor içerikleri, ... İhtisas Dairesinin 11/06/2013 tarihli raporu ile tüm dosya kapsamına göre; olay günü sanığın, seyir istikametine göre trafik ışıkları henüz kırmızı yanmadan, ancak yeşil - sarı ışık arası kavşağa giriş yaparak, sağından kavşağa giren araca çarpması sonucu katılanların yaralanması ile sonuçlanan olayda, kavşağa girerken hızını azaltmadığı nedeniyle tali kusurlu olduğu ve mahkemece de bu şekilde kabul edilmesine rağmen, hükmün gerekçesinde "sanığın tam ve asli kusurlu şekilde kazaya neden olduğunun" yazılması;
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi
3-Katılanların kendilerini aynı vekil ile temsil ettirdikleri gözetilmeden tek vekalet ücreti tayini yerine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması,
İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/10749, K. 2015/5027, 24 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama