KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/10815 E., 2015/2227 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
- Hüküm
- 878 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hazine vekilinin yokluğunda verilen hükmün, 22.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, hazine vekilinin hükmü, gerekçeli karar tebliğinden önce 21.11.2013 tarihinde öğrenme üzerine süresinde temyiz ettiği anlaşılmış, gerekçeli karar başlığında, Maliye Hazinesi olan davalının ... olarak,
13.03.2013 olan dava tarihinin ise 12.03.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiş, manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken,
davacının tutuklu kaldığı süre dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp eksik tayini temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dava dilekçesinde açıkça tarih belirtilmeden faiz talep edilmesi karşısında, hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tutuklama tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/10815, K. 2015/2227, 9 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama