Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/10912 K.2015/4763

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağı dikkate alınmadan, ''sebep ve saikleri'' gerekçelerinin temel cezanın belirlenmesinde gerekçe olarak gösterilmesi,

2) Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasından çevrilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılamaması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasının temel cezanın belirlenmesine ilişkin 1. paragrafındaki ''sebep ve saikleri'' ibarelerinin çıkarılması, hükmün 6. nolu bendine “günlüğü” ibaresinden önce gelmek üzere “52/2” ibaresinin eklenmesi,