Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/11202 K.2015/4740

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, katılanlar vekilinin ise lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-19.08.2013 günü saat 04.07 sıralarında, sanık sürücü ...'nun yönetimindeki otomobil ile yaklaşık 200 promil alkollü vaziyette, yerleşim yeri içinde, 11 metre genişliğinde, aydınlatmanın olduğu, bölünmüş, 3 şeritli, düz, kuru, asfalt kaplama yolda sol şeridi takiben seyri sırasında, olay mahalli sokak kavşağına geldiğinde, seyrine göre sağdan sola doğru, taşıt yolunun karşısına geçmek üzere iki şeridi geçip sol şeride giren 68 yaşındaki yaya ...'a, geçişini tamamlamak üzere iken aracının sol tarafı ile çarpması neticesinde yayanın vefat ettiği ve sanığın asli kusurlu kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılıp hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,