Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/1121 K.2014/24210

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karakoçan İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan ihbar üzerine, sanık ...'da tarihi eserlerin bulunduğu bilgisine ulaşan kolluk görevlilerinin alıcı kılığında sanık ... ile temasa geçtikleri, sanık ...'nın nereden temin ettiği bilinmeyen davaya konu kültür varlıklarının bulunduğu, mahkumiyetine karar verilip, hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilen ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen ... isimli sanığın evine kolluk görevlilerini götürdüğü,

burada eserlerin sanıklar tarafından kolluk görevlilerine satmak amacıyla gösterildiği esnada sanıkların davaya konu eserler ile birlikte yakalandıkları, sanık ... hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, gerek 16.07.2007 tarihli Elazığ Müze Müdürlüğü raporundan, gerekse 07.02.2008 tarihli arkeolog bilirkişi heyetinden alınan rapordan anlaşılacağı üzere, eserlerin 2863 sayılı Kanun uyarınca korunması gerekli kültür varlıkları olduğu,

sanığın verdiği ifadelerde de, davaya konu eserleri bir kişiden, ... isimli arkadaşından aldığı borç para ile satın aldığını, daha sonra ... alacağı olan parayı isteyince de bu eserleri ona teminat olarak bıraktığını, eserlerden anlayan eksper bulduklarını ve bu eserleri göstermek istediklerini, ancak jandarma tarafından yakalandıklarını beyan ettiği, tüm dosya kapsamından sanığın davaya konu kültür varlıklarını satışa arz ettiği ve üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

07.02.2008 tarihli bilirkişi raporu ile 01.11.2012 tarihli bilirkişi ek raporunda, dava konusu eserlerden bir adet kemer tokası ile bu tokaya ait olduğu düşünülen bir adet demir parçasının, etnografik eser konumunda olduğu ve bu nedenle 2863 sayılı Kanun kapsamında olmadığı belirtilmiş ise de.

2863 sayılı Kanunun 23/a maddesinde, korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları arasında sayılan etnografik nitelikteki kültür varlıklarının serbestçe bulundurulamayacağı, aynı Kanunun 25/1. maddesi uyarınca, tasnif ve tescile tabi tutulan korunması gerekli etnografik nitelikteki kültür varlıklarından müzelere alınması gerekli görülmeyenler ile bu nitelikte olup da sahiplerince müzelere satılmak istenmeyen taşınır kültür varlıklarının “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” düzenlenerek sahiplerine iade edileceği, başka bir deyişle suça konu eserin etnografik nitelikte kültür varlığı olmasının,

bu varlığın serbestçe bulundurulabileceği anlamına gelmediği, somut durumda suça konu eserlerin 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesi uyarınca tasnif ve tescile tabi, etnografik nitelikte bulunmaları ve sanığın “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” olduğuna dair bir savunmasının da mevcut olmaması karşısında, sanıktan ele geçirilen eserlerden bu iki adet eserin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün sanık yönünden kazanılmış hak oluşturmayan bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin 8. paragrafında yer alan “diğer eşyaların sahiplerine iadesine” ibarelerinin “etnoğrafik nitelikteki bir adet kemer tokası ile buna ait olduğu düşünülen bir adet demir parçasının da Müze Müdürlüğü'ne teslimine,