Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/11350 K.2014/25349

Tebliğname no : 12 - 2014/26534 Mahkemesi : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi Tarihi : 21/11/2013 Numarası : 2013/199 - 2013/269 Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın meskun mahalde, gece vakti, tek yönlü yolda, sağ tarafta park halinde bulunan ticari taksinin sol sinyali ile yol istemesi üzerine, sanığın yavaşladığı sırada, arkadan gelen ticari taksinin sanığın aracına arkadan çarptığı, çarpmanın etkisi ile sanığın aracının sağ yan kısmına da yol isteyen ticari taksinin çarpması sonucu meydana gelen maddi hasarlı olayda;

olaydan 13 dakika sonra yapılan ölçümde 0.93 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, tüm dosya kapsamından aldığı alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ve kazanın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair bir delil ve sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili bir tespitin bulunmadığı, tutanak tanıkları R.

Ü.. ve İ.A..’ın kovuşturma aşamasında alınan “sanık sürücü de 0,93 promil alkol tespit edilmesine rağmen hal ve hareket olarak kendini bilir, hal ve hareketlerini kontrol altında tutar şekilde görülüyordu. Herhangi bir ters davranışı ya da sinirli hali yoktu. Sorulan sorulara mantıklı ve düzgün cevaplar veriyordu. Kendisi biraz alkollü olduğunu söyledi.

Ancak alkolmetreyle ölçüm yapılmasaydı ve alkol kokusu da alınmasaydı, sadece hareketlerine ve söylemlerine bakarak alkollü olduğu söylenemezdi" ifadeleri ve olaya karışan ticari taksi sürücüsü H.

Ö..’ın “sanık ile karşılıklı yüz yüze aramızda yarım metre, bir metre kalacak mesafelerden konuştuk, sanığın konuşmasından davranışlarından, ağız kokusundan alkollu olduğuna dair bir emare ya da şüphe hissetmedim, şahıs orada bize savcı olduğunu falanda söylemedi, polisler geldiğinde herkes gibi oda ehliyetini verdi polislerde işlemini yaptı.” ifadeleri karşısında.

TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen suçun kasten işlenebileceği dikkate alınarak, sanığın unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,