Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/11399 K.2014/13872

2- Bu hükme yönelik temyiz isteminin reddi

Dairemizce verilen 30/10/2013 gün ve 2012/28484 Esas, 2013/23916 Karar sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca,

“Dava konusu olayda trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında Türk Ceza Kanununun 179/2, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 25 gün hapisten çevrili 500 TL adli para cezası tayin edilmiş ve hüküm 27/10/2009 tarihinde kesin olduğu belirtilerek tefhim edilmiştir. Açıklanan safahat bağlamında hükmün karar tarihi itibarıyla temyizinin mümkün olmadığı ve kesin olduğu açıktır.

Anayasa Mahkemesi kararının yürürlüğe girmesinden sonra sanık müdafii 27/01/2011 tarihinde iptal kararını gerekçe göstererek hükmü temyiz etmiş, yerel mahkeme tarafından 09/02/2011 tarihli ek kararla hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirtilerek temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Bu kararın da 22/02/2011 tarihinde tebliği üzerine sanık müdafii Ankara Sulh Ceza Mahkemesi aracılığıyla ve bir haftalık yasal süre içerisinde 01/03/2011 tarihli hakim havalesi ile temyizin reddi kararını temyiz etmiş, bu dilekçe 23/03/2011 tarihinde hüküm mahkemesinin kayıtlarına geçmiş ve dosya incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

Başsavcılığımızın 01/10/2012 tarihli ve "5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı Ceza Muhakemeleri Yasasının 305/1 maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla ikibin liraya kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre tayin edilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın ONANMASI" talebini içeren tebliğnamesi ekinde dosya Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesine gönderilmiştir.

Yüksek Dairece hukuka aykırı olarak hapisten çevrili para cezasını içermesi nedeniyle hükmün esasen temyizinin mümkün olduğu açıklamasıyla ve temyiz dilekçesinin asıl mahkemesine ulaştığı tarih itibarıyla başvurunun yasal süre geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle ek karara yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmiştir” denilerek,

dairemizin anılan kararının yerinde görülmediğinden bahisle, 30/10/2013 gün ve 2012/28484 E. 2013/23916 K. sayılı anılan red kararımızın kaldırılması ve Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 09/02/2011 gün ve 2009/263-437 E-K. sayılı sanık müdafinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının onanmasına karar verilmesi görüş ve talebiyle itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

Yerel Mahkeme tarafından 09/02/2011 tarihli ek kararla, hükmün, ceza türü ve miktarı itibariyle kesinlik sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle temyizinin mümkün olmadığı belirtilerek temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın 22/02/2011 tarihinde tebliği üzerine sanık müdafiinin Ankara Sulh Ceza Mahkemesi aracılığıyla ve bir haftalık yasal süre içerisinde 01/03/2011 tarihli hakim havalesi ile temyizin reddi kararını temyiz ettiği ve bu dilekçenin 23/03/2011 tarihinde hüküm mahkemesinin kayıtlarına geçtiği, dolayısıyla sanık müdafiinin temyizinin süresinde olduğu,

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri uygulanarak hükmedilen ve başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL'ye kadar (2.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olduğu, inceleme konusu 27/10/2009 tarihinde verilen 500 TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından bu cezanın da kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, gereği düşünüldü;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile, dairemizin 30/10/2013 gün ve 2012/28484 Esas, 2013/23916 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,