Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/12017 K.2015/4660

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a,52/2 maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece TCK'nın 50/4.maddesine göre çevrilmesi, adli para cezasına esas birim gün sayısının belirtilmemesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. bendindeki “TCK'nın 50/4 maddesi” ibaresinin çıkarılarak “TCK'nın 50/1-a, 52/2 maddeleri gereği 300 GÜN ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE” ibaresinin eklenmesi, hükmün 4.bendinin başına “TCK.nın 52/4.maddesi gereğince” ifadesinin ilave edilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.