Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/12020 K.2015/4665

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 17.00 sıralarında müşteki ...'nın kucağında mağdur 2 yaşındaki kızı ... bulunduğu halde sanığın idaresindeki sehir içi yolcu taşıma minibüsüne bindiği, olay yerine geldiğinde sanığa araçtan inmek istediğini söylediği, sanığın minibüs ile yolun sağ kısmına yanaştığı sırada, birden aracın kapısının açılması sonucu dengesini kaybeden müştekinin kucağındaki mağdur ... ile birlikte araçtan düşmesi sonucu ...'ın ve mağdur çocuğun basit tıbbi tedavi ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda; bilinçli taksirin koşulları oluşmadığı,

sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, şikayetçi Nurcan ile eşinin kovuşturma aşamasında şikayetçi olmadıklarını beyan ettiği, sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, vazgeçme nedeniyle TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.