Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/12048 K.2015/4576

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan istihbari çalışmalar neticesinde, sanık ...'nın evinde kültür varlığı bulundurduğu ve bunlara müşteri aradığı bilgisine ulaşıldığı, ...

Cumhuriyet Başsavcılığından alınan yazılı arama iznine binaen sanığın evinde yapılan aramada, bir çekmece içindeki sigara paketine konulmuş 1 adet üzerinde motifler olan plaka ve 9 adet sikke ile yine aynı çekmece içerisinde yüzük, küpe ve objelerden ibaret 10 adet eski görünümlü eserin ele geçirildiği, sanığın rızasıyla teslim etmesi nedeniyle eserlerin muhafaza altına alındığı, eserler hakkında düzenlenen 25.04.2013 tarihli arkeolog bilirkişi heyeti raporunda belirtildiği üzere, eserlerden 9 adet sikkenin Helenistlik ve Roma döneminden kalma, 2863 sayılı Kanun kapsamında tescil ve tasnife tabi eserler olduğu,

diğer eserlerin ise 2863 sayılı Kanun kapsamında, ancak etnografik değerde eserler olduğu, sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanık verdiği ifadelerinde, kendisinin hurdacılık yaptığını, bu eserleri hurda topladığı esnada bulduğunu ve 15 gündür de evinde muhafaza ettiğini, tarihi eser olduklarını bilmediğini beyan etmiş ise de;

gerek kolluk görevlilerince sanık hakkında toplanan bilgiler, gerekse dosya kapsamında bulunan eserlere ait fotoğraflardan anlaşılacağı üzere, eserlerin oldukça eski ve tarihi eser görünümünde bulunmaları karşısında, sanığın verdiği ifadelerin ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, ancak davaya konu eserlerin sanık tarafından ticari maksatla satın alındığına, kabul edildiğine ve satışa arz edildiğine dair dosyada somut ve kesin bir delil bulunmadığı,

bu bakımdan sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçunu oluşturduğu ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suç kastının bulunmadığına ve bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

25.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu eserlerden 9 adet sikke dışındaki tüm eserlerin etnografik eser konumunda olduğu ve bu nedenle yurt dışına çıkartılmasının yasak, ancak yurt içerisinde alım satımının serbest olduğu belirtilmiş, mahkemece de bahse konu eserlerin, 2863 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmeyerek sahibine iadesine karar verilmiş ise de.

2863 sayılı Kanunun 23/a maddesinde, korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları arasında sayılan etnografik nitelikteki kültür varlıklarının serbestçe bulundurulamayacağı, aynı Kanunun 25/1. maddesi uyarınca, tasnif ve tescile tabi tutulan korunması gerekli etnografik nitelikteki kültür varlıklarından müzelere alınması gerekli görülmeyenler ile bu nitelikte olup da sahiplerince müzelere satılmak istenmeyen taşınır kültür varlıklarının “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” düzenlenerek sahiplerine iade edileceği, başka bir deyişle suça konu eserin etnografik nitelikte kültür varlığı olmasının,

bu varlığın serbestçe bulundurulabileceği anlamına gelmediği, somut durumda suça konu eserlerin 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesi uyarınca tasnif ve tescile tabi, etnografik nitelikte bulunması ve sanığın “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” olduğuna dair bir savunmasının da mevcut olmaması karşısında, sanıktan ele geçirilen eserlerden yüzük, küpe ve objelerden oluşan onbir adet etnografik değerdeki eserin, 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa iadesine karar verilmesi,