Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/122 K.2014/26691

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, katılanların sanıktan şikayetçi oldukları ve uzlaşmak istemedikleri, sanığın da uzlaşmak istemediğinin anlaşılması ve 02.07.2013 tarihli oturumda hazır bulunan sanığın sorgusunun ve 12.02.2013 tarihli oturumda hazır bulunan tanık ...’un ifadesinin, 5271 sayılı CMK'nın 59, 147, 191 ve 196 ve 212. maddelerine uygun olarak alınması karşısında, bu hususlarda bozma öneren (1), (2) ve (3) nolu görüşlere iştirak edilmemiş, sanığın olay tarihinde idaresindeki araç ile ileriden dönüp kavşağa girmesi gerekirken yolu kısaltmak için ters yoldan kavşak içine girmesi sonucu gerçekleşen olayda,

bilinçli taksirin koşullarının oluşmasına rağmen sanık hakkında hükmedilen cezanın TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi,