KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/123 E., 2014/20775 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/4, 62, 53/6, 51, 51/3-6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılanlar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında uygulanan kanun maddesinin ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,
2- Türk Ceza Kanununun 53. maddenin 6. fıkrasındaki "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üc yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanıtın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar." hükmüne aykırı olarak, sanığın sürücü belgesinin 5 ay süre ile hükmün kesinleşmesinden itibaren geri alınmasına karar verilmesi
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sürüce belgseinin geri alınması ilişkin 4 numaralı fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanığın takdiren 5 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/123, K. 2014/20775, 23 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama