KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/12313 E., 2015/2794 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- 1) Davacı ... yönünden: 2.940,69 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın,
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
2) Davacı ... yönünden: 2.339,33 TL maddi ve 2.700TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 12.01.1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesi
Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat davasının dayanağını oluşturan .... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/182-2011/427 Esas, Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinden; sanıkların (davacıların) suç işlemek amacıyla örgüt kurma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından beraatlerine hükmedildiği, hükmün davacı .... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, davacı .... yönünden ise Yargıtay 8. Ceza Dairesince 02.09.2014 tarihinde davacının temyiz isteğinin reddine karar verilerek kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Davacı ...'ın 09.01.2008-18.06.2008 tarihleri arasında toplam 161 gün tutuklu kaldığı anlaşılmakla, bilirkişinin tutuklu kalınan sürenin 173 kabulü ile bu süre üzerinden net asgari ücrete göre yaptığı hesaplama sonucunda belirlediği miktar esas alınmak suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi,
2-Davacıların tutuklama tarihlerinin 12.01.2008 olmasına rağmen, hükümde faizin başlangıç tarihi olarak 12.01.1998'in esas alınması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/12313, K. 2015/2794, 17 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama