Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/12644 K.2014/21606

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04.12.2008 olan karar tarihinin, hükme bağlanan gerekçeli karar ve başlığında 05.12.2008 olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın savunmasının alınmadığına ve lehe olan deliller araştırılmadan mahkumiyet kararı verildiğine ilişkin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'', (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" ve (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

2-Hüküm fıkrasının 2. bendinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin nitelendirme doğru yapılmasına karşın, temel cezada arttırım öngören TCK'nın 89. maddesinin (3-b) fıkrası yerine, (2-b) fıkrasının yazılması,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;