Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/1335 K.2014/7445

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının vekili aracılığı ile 15.03.2012 tarihinde dava dilekçesi vererek, 26/09/2011 olan beraat kararının kesinleşme tarihinden itibaren yasal bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açtığının ve nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre tazminat davasının kesinleşmesine kadar elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar gözetildiğinde, hükmedilen manevi tazminatın hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu hususlara ilişkin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı yararına hükmedilen toplam tazminat miktarına göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi yerine, maktu vekalet ücretine karar verilmesi,