Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/13664 K.2014/18861

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 179/2, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-d maddesi gereğince 25 gün süre ile alkollü içki tüketimi yapılan (restoran, bar vb.) yerlere gitmekten, umumi mahallerde alkollü içki almaktan ve alkollü vaziyette umumi mahallerde dolaşmaktan yasaklanması tedbirine çevrilmesine dair Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.10.2013 tarihli ve 2012/699 esas, 2013/786 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-d maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya çevrilebilir" hükmünün yer aldığı,

sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 25 gün süre ile alkollü içki tüketimi yapılan (restoran, bar vb.) yerlere gitmekten, umumi mahallerde alkollü içki almaktan ve alkollü vaziyette umumi mahallerde dolaşmaktan yasaklanması tedbirine çevrilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 03.06.2014 gün ve 11239/38195 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2014 gün ve 2014/218820 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/1-d maddesindeki “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama” seçenek tedbirinin içeriğinin, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/son maddesinde, “belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeleri kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” şeklinde açıklandığı nazara alınarak,

sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza seçenek tedbire çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan, tarafları tatmin edici, infazı olanaklı ve denetime elverişli bir seçenek tedbire hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, içeriği anılan Kanun ve Yönetmelik kapsamına aykırı seçenek tedbire karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.10.2013 tarihli ve 2012/699 esas, 2013/786 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA.

CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak,

A harfiyle belirtilen hükmün 4. bendindeki, “Sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezasının, sanığın belirlenen kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özelliklere göre, takdiren TCK.nun 50/1-d maddesi gereğince, 25 GÜN süreyle, alkollü içki tüketimi yapılan (restoran, bar vb.) yerlere gitmekten, umumi mahallerde alkollü içki almaktan ve alkollü vaziyette umumi mahallerde dolaşmaktan yasaklanması TEDBİRİNE ÇEVRİLMESİNE,” ibarelerinin, mahkemenin takdirine göre, “Sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK’nın 50/1-d maddesi gereğince,