Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/1380 K.2015/351

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne yapılan ihbarda, aynı suçtan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ...'ın elinde bulunan tarihi Kuran-ı Kerim'i satmaya çalıştığının bildirilmesi üzerine, ...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen izne istinaden, ...'ın evinde yapılan aramada, tarihi eser olabileceği değerlendirilen Kuran-ı Kerim'in ele geçirildiği, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna göre, suça konu eserin 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında etnografik eser olup, yurt içinde alım satımlarının serbest olduğunun bildirildiği, ...'ın savunmasında, bahse konu eseri sanıktan 2 bira karşılığında aldığını, sanığın ise aynı şekilde suça konu Kuran-ı Kerim'i bira karşılığında ...'a sattığını beyan ettiği görülmekle;

2863 sayılı Kanunun 23/a maddesinde korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları arasında sayılan etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarının tümüyle ticarete konu edilemeyeceği, aynı Kanunun 25/1 maddesi uyarınca tasnif ve tescile tabi tutulan korunması gerekli etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarından müzelere alınması gerekli görülmeyenler ile bu nitelikte olup da sahiplerince müzelere satılmak istenmeyen taşınır kültür varlıklarının “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” düzenlenerek sahiplerine iade edileceği,

bu şekilde sahiplerine iade olunan etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarının ticarete konu edilmelerinin mümkün olduğu, ancak bunun için de 2863 sayılı Kanunun 27/2 maddesi uyarınca Kültür ve Turizm Bakanlığı'ndan izin alınması gerektiği, belge ile sahiplerine iade olunan etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarının ticaretinin izinsiz olarak yapılması halinde 2863 sayılı Kanunun 67/3 maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı, başka bir deyişle suça konu eserin etnoğrafik nitelikte kültür varlığı olmasının, bu varlığın ticaretinin serbestçe yapılabileceği anlamına gelmediği,

korunması gerekli taşınır bir kültür varlığının ticarete konu edilebilmesi için öncelikle bunun elde bulundurulma şeklinin kanuna uygun olması gerektiği, bu çerçevede somut olay değerlendirildiğinde, sanığın, “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” sahibi olmadığı, bu eserleri elde bulundurma şeklinin kanuna uygunluk göstermediği, dolayısıyla sanığın, suça konu korunması gerekli taşınır kültür varlığının ticaretini yapma hakkını haiz bulunmadığı,

bu niteliğiyle eylemin 2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesine temas eden kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile eyleminin aynı Kanun'un 67/3 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulup, eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.