Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/13967 K.2015/9164

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkta tespit edilen alkol miktarı nazara alındığında alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi (mahkûmiyet,

suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, CMK'nın 231. maddesinin TCK'nın 50. maddesinden önce değerlendirilmesinde zorunluluk olduğu gözetilmeden mahkemece CMK'nın 231/6. maddesindeki koşulları seçenek yaptırımlardan sonra değerlendirilerek “CMK'nın 231. maddenin 7. fıkrası gereğince seçenek yaptırımlara çevrilen cezanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanamayacağından "sanık hakkında verilen sonuç ceza hapis cezasından çevrilen para cezası olduğu” şeklindeki yasal olmayan

gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,