KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/14052 E., 2015/10394 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2015
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında bulunan . Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09.05.2007 tarihli, 2006/1166 esas, 2007/500 karar sayılı ve TCK'nın 179/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin ilamın 02.06.2010 tarihinde kesinleşerek 01.11.2010 tarihinde infaz edildiği ve bu nedenle tekerrüre esas olması itibarıyla TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın 53/1-c bendine ilişkin kısmının çıkartılarak,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/14052, K. 2015/10394, 10 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama